De bus
De Transporter
van me vader.
Acht jaar geleden reed ik hiermee naar Alfaz del Pi. Met mijn vader Leo en met Bo. We hebben toen een route door de Pyreneeën gereden waarvan we soms dachten dat we in Zwitserland zaten.
Mijn vader is er niet meer. Mijn moeder ook niet. En lieve Bo ook niet. De bus staat er nog, en daar rijd ik straks weer mee naar beneden. Alleen nu met Mo erbij.
Naar Spanje gaan was altijd hun droom. Ze hebben het nooit gedaan, omdat ze de kinderen en de kleinkinderen niet achter wilden laten. Nu maak ik hem alsnog waar. Ik wilde al eerder gaan. Dat plan heeft vier jaar moeten wachten.
Waarom ik dit doe