Hoofdstuk 01/Den Haag/Vandaag/46 berichten

De Spaansedroom

Ik ben onderweg naar Spanje om daar mijn droom uit te laten komen. Hoe dat uitpakt, geen idee. Maar ik ga ervoor.

Tournus

Monster · 20.09.2026Alfaz del Pi · ?

Geen masterplan.
Wel een droom.

Ik laat me leven in Nederland achter en vertrek richting Spanje. Eerst een tijdje bij een vriend, daarna zoeken naar een eigen plek. Liefst met ruimte, bergen en genoeg werk om mezelf de komende jaren bezig te houden.

Met Mo naast me en waarschijnlijk regelmatig geen idee waar ik aan begonnen ben.

01 / Nu

Vertrekken

Het huis uit, de bus vol, en richting het zuiden.

Zoeken

De juiste streek, de juiste plek, en uiteindelijk een finca.

Bouwen

Van een Spaans huis iets maken wat echt van mij is.

De bus geparkeerd bij het motel in Tournus, in de avondzon

Mowgli aan de lijn op het pad bij het motel

20 september 2026 · Tournus

Nu · 20 september 2026

Onderweg.

Vanochtend om tien uur weggereden uit Hoeven. Zevenhonderd kilometer verder staan we in Tournus, tussen Dijon en Lyon. De Ardennen zonder vermogen waren pittig, maar we zijn er. Nog zo'n twaalfhonderd kilometer te gaan.

Nu: Tournus, Frankrijk
Vandaag: Zevenhonderd kilometer
Te gaan: Ruim twaalfhonderd kilometer
Bus: Mist vermogen. Bergop terugschakelen
Mee: Mo, en zo min mogelijk spullen

Laat iets achter

Nu ik weg ben

Ik ben onderweg naar het zuiden. Wil je iets kwijt, dan kan dat hier. Ik lees alles.

Hey Westley! Heel veel succes met de reis en jou nieuwe avontuur! Hier in Hongarije zijn ik en m’n vader inmiddels al helemaal tot rust gekomen. We zijn echt blij dat we deze stap hebben gezet. De rust, de ruimte en het leven hier bevallen ons ontzettend goed. 😄🇭🇺 Ik ga je reis zeker volgen via de site! Heel veel succes met de verhuizing en geniet van je nieuwe leven in Spanje! 🇪🇸 Liefs Martin en Dyvano.

Dyvano Nr 17 30.08.2026

Lees alle 46 berichten

Spaans berglandschap met terrassen en amandelbomen

Alles komt goed. Rustaghhh. Wesley Vaders

De bus

De Transporter
van me vader.

Acht jaar geleden reed ik hiermee naar Alfaz del Pi. Met mijn vader Leo en met Bo. We hebben toen een route door de Pyreneeën gereden waarvan we soms dachten dat we in Zwitserland zaten.

Mijn vader is er niet meer. Mijn moeder ook niet. En lieve Bo ook niet. De bus staat er nog, en daar rijd ik straks weer mee naar beneden. Alleen nu met Mo erbij.

Naar Spanje gaan was altijd hun droom. Ze hebben het nooit gedaan, omdat ze de kinderen en de kleinkinderen niet achter wilden laten. Nu maak ik hem alsnog waar. Ik wilde al eerder gaan. Dat plan heeft vier jaar moeten wachten.

Waarom ik dit doe