Mijn verhaal / acht hoofdstukken
Van hutten bouwen in Nederland naar een finca in de bergen van Spanje. Het is niet in één rechte lijn gegaan.
Begin bij het begin ↓
01
Geboren en getogen in Den Haag, 29 juli 1986, in de Wantsnijdersgaarde.
Hutten bouwen was mijn passie. Thuis in de wijk, en altijd op de camping op de Veluwe. En oorlogje spelen. Dan liep je daar in je legerpak met een blaaspijp. Geen last van schuld of schaamte. Gewoon lekker kind zijn.
En als ik geen hutten aan het bouwen was, was ik aan het tekenen.
02
Toen ik een jaar of twaalf was werd mijn wijk gesloopt en moesten we verhuizen. Wateringse Veld werd de bestemming. Alles nieuwbouw en nog volop in aanbouw.
Een nieuwe start die minder liep dan gehoopt. Ik raakte er al snel in contact met de verkeerde vrienden en op jonge leeftijd met drugs. Het jeugdige was er ineens vanaf.
In diezelfde periode ging ik naar het Johan de Witt College – Grafisch & Creatief in Scheveningen. Daar maakte ik kennis met het begin van internet, met vormgeven en met fotografie. Veel vrije denkers, die ook niet vies waren van verdovende middelen.
1998
Wateringse Veld
03
Mijn moeder heette Fabiola. Zorgzaam, en de motor van ons gezin. Het was de hele dag door Wes, Jeff, Dev. Mijn broertje, mijn zusje en ik.
Ze maakte altijd grapjes met taal. Nothing on the hand. Of I do not wanne praat about is. En als ze de telefoon opnam: it's me, Flappie.
Mijn vader Leo was schoenmaker, tot hij rond zijn veertigste MS kreeg.
We gingen bijna elk jaar op vakantie. Eerst Benidorm, later bij vrienden in Alfaz del Pi. Daar wonen was altijd hun droom. Ze hebben het nooit gedaan, omdat ze de kinderen en de kleinkinderen niet achter wilden laten.
04
Na wat bewogen jaren stroomde ik door naar het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Daar maakte ik er een puinhoop van en werd ik in mijn tweede jaar van school gestuurd. Ik moest maar gaan werken. Mooi zo, ik was klaar met school.
Twee, drie jaar schoonmaak en glasbewassing later kwam ik erachter dat dit niet mijn droombaan was. Terug naar Rotterdam, toegelaten, en afgestudeerd als multimedia vormgever.
Tijdens mijn stage kwam ik terecht bij Flink, een Haags internetbureau, waar ik voor grote namen mocht werken. Na drie jaar sloeg het noodlot toe. Paniekaanvallen. De druk was te hoog en ik was alles behalve geschikt voor een baan van negen tot vijf. Ik nam ontslag zonder te weten wat er daarna zou komen.
In 2014 begon ik mijn eerste eigen onderneming: Koi XL, een webwinkel in benodigdheden voor koikarpers. Dat werd een grote flop. Het heeft me een hoop geld gekost en me geleerd dat een webwinkel niks voor mij is. Een dure les, maar wel een les.
Wat er kwam was weer de glazenwasserij. Buiten werken, onder de mensen, in de natuur. Maar mijn creatieve ei miste. Dus bouwde ik er in 2014 een website naast: bouwsteentjes.info, een blog over lego. Dat werd een groot succes, met veel bezoekers en zelfs inkomsten. En rond 2018 werd het dagelijkse bloggen me te veel en heb ik hem overgedragen.
In 2017 begon ik Buro Vaders, waarmee ik websites bouw en onderhoud. Een tijdlang liepen er meerdere bedrijven en later ook een praktijk naast elkaar, simpelweg omdat ik niet wist welke kant ik op moest. Die keuze is uiteindelijk voor me gemaakt.
2009 tot 2018
Flink, Koi XL, Bouwsteentjes
Ik hou nog steeds van bouwen. Maar het moeten vind ik niks.
05
Die paniekaanvallen bleven. Ik ging naar een fysiotherapeut voor ademhalingsoefeningen, maar die zei dat er met mijn ademhaling niets aan de hand was en stuurde me door naar een alternatief therapeut. Als het helpt, dacht ik.
Daar gebeurde iets bijzonders. Ze zei dat ik alles was behalve in mijn lichaam. Jij schiet alle kanten op, waren haar woorden. Ze noemde me hooggevoelig en liet me voor het eerst mediteren.
Na een aantal sessies kwamen we uit bij mijn opa, die in Indonesië had gevochten. We deden een familieopstelling en wat er toen gebeurde was bizar. Ik kon weer ademhalen zonder het benauwd te hebben.
Er ging een wereld voor me open. Ik bleek helderhorend, en later dat ik kon magnetiseren. Ik dacht half gek te worden en wilde er een verklaring voor, dus begon ik aan een vierjarige opleiding hypnotherapie. Daar vielen een hoop puzzelstukjes op hun plek, al zat ik nog niet helemaal op de goede plek. In mijn tweede jaar ging ik er energetische therapie naast doen. Daar voelde ik me wel thuis. Ik leerde afstromen, energie scheiden, en vooral hoe ik mijn dagelijks leven dragelijker kon maken.
Sinds mijn vader ziek werd heb ik pauze genomen van de spiritualiteit. Alles is energie en het blijft een onderdeel van me, maar ik werd gedwongen om in het hier en nu aanwezig te zijn. Op aarde, met beide benen op de grond.
2019 tot 2024
Den Haag
06
In 2021, ik had net vijf lesweekenden gehad, overleed mijn moeder plotseling. Ik had veel moeite om me op de opleiding te focussen, maar uiteindelijk heeft diezelfde opleiding me er ook doorheen geholpen.
Ik was net een praktijk als magnetiseur begonnen toen mijn vader in 2022 de diagnose ALS kreeg. Hij had daarvoor al jaren MS en een aantal tia's gehad.
Ik ben minder gaan werken en ben voor hem gaan zorgen. De glazenwasserij heb ik afgebouwd, mijn praktijk heb ik nog twee jaar naast de zorg volgehouden tot ik er in 2024 mee stopte. Alleen de websites hield ik aan, want dat kon ik bij hem thuis doen en later in het verzorgingstehuis. Daar zat ik de laatste periode zes dagen per week.
Op 8 april 2026 is hij overleden.
Na het overlijden van mijn moeder wilde ik al naar Spanje. Dat plan lag er klaar. Toen kwam de diagnose van mijn vader en heb ik het weggelegd, zonder te weten voor hoe lang.
Voor altijd in mijn hart
Fabiola Vaders Krist † 12 oktober 2021
Leo Vaders † 8 april 2026
07
Dat plan lag vier jaar in de kast. Nu ligt er niets meer in de weg.
Acht jaar geleden reed ik met mijn vader naar Alfaz del Pi, in de Transporter die ik nu van hem heb. Mijn blonde labrador Bo was toen tien en begon ziek te worden. In Spanje leefde hij helemaal op. Kort na de terugreis hebben we hem in moeten laten slapen. Die rit was zijn laatste geluksmoment.
Mijn moeder is 58 geworden. Mijn vader 61. Ik ben 40.
Dat rekensommetje laat weinig ruimte voor uitstel.
Ik heb nu alle vrijheid en de kans om het te doen. Uit de verkoop van mijn huis pak ik een mooi stukje geld mee, en dat ga ik investeren in een nieuwe toekomst. Dit is het moment.
Je kunt beter nu iets doen en er spijt van hebben, dan achteraf spijt hebben van dromen die je nooit geprobeerd hebt.
08
Mijn huis is verkocht. Mijn werk gaat mee, want websites bouw ik overal. En Mo natuurlijk, mijn bruine labrador van acht.
In september rijd ik naar Pat. De zoon van de vrienden van mijn ouders in Alfaz del Pi, bij wie ik als kind al kwam. Geen vriend maar hermano, want zo voelt het. De eerste tijd woon ik bij hem, daarna ga ik zoeken naar een eigen plek.
Ruimte, bergen, en genoeg werk om mezelf de komende jaren bezig te houden. Iets om te bouwen.
Ik was ooit een jongen die hutten bouwde. Zo veel is er niet veranderd.
Waar het nu staat
Nog een paar weken en dan ben ik dakloos. Wat er daarna gebeurt komt allemaal hier terecht.